MIT zostawiło 13 agentów AI na wyspie na 30 godzin. Zaczęli się bawić

Inny Eko próbował rzucić złotym pierścieniem, ale ten wylądował w morzu. „Au. Zgubiłem pierścień”, napisał agent, po czym zbudował z kamieni serce jako pomnik zguby. Gdy gra się przeładowała i pierścień wrócił, Eko użył go najpierw jako kosza do koszykówki, potem jako tarczy, a na końcu jako ozdoby.

Czy agenci AI naprawdę się bawili?

Badacze nie kazali agentom wymyślać gier. Główny prompt opisywał jednak Eko jako „z natury ciekawego”, a sam układ eksperymentu zachęcał do zachowań podobnych do ludzkich. Zabawę zinterpretowali sami naukowcy. Sześć z 13 agentów nauczyło się na przykład rzucać blok dalej, puszczając go w środku skoku. Tego badacze się nie spodziewali. Według nich eksperyment dał wiedzę o świecie, której brakowało nawet twórcom.

Czy zabawa pomogła w zadaniach?

Tak. Potem agenci dostali konkretne zadania, na przykład przeniesienie jak największej liczby obiektów na najwyższy szczyt. Eko, którzy spędzili 30 godzin na zabawie, zwykle wygrywali z identycznymi agentami, którzy nigdy wcześniej nie byli na wyspie.

Badacze widzą w eksploracji bez wyznaczonego celu inny sposób uczenia agentów, co może mieć znaczenie zwłaszcza dla robotów. Zwykle, jak piszą, z góry określa się, co agent ma ćwiczyć i co uznajemy za postęp. Zabawa sugeruje inną drogę: dać mu dostatecznie różnorodny i bezpieczny świat i pozwolić samemu wybierać, co go interesuje. Ich wniosek: niektórych umiejętności najlepiej uczyć przez zadania, inne mogą wymagać czegoś bliższego dzieciństwu.