2026 QQ8: drugi Księżyc Ziemi ma wielkość człowieka
Od kwietnia Ziemia ma drugiego Księżyca i nikt tego nie zauważył. 2026 QQ8 to skała o średnicy 1-2 m, która zniknie z początkiem nowego roku.

Ziemia ma drugiego Księżyca, tyle że takiego, którego nie zobaczysz nawet przez amatorski teleskop. 2026 QQ8 to planetoida o średnicy około 1-2 m, czyli mniej więcej wzrostu dorosłego człowieka. Krąży wokół nas od kwietnia, a dopiero pod koniec października astronomowie potwierdzili, że to naturalna skała, a nie śmieć po rakiecie.
Węgierski astronom Krisztián Sárneczky dostrzegł obiekt już 20 sierpnia i nadał mu roboczy kod Sar2901. Nie było wiadomo, czy to planetoida, czy fragment ludzkiego sprzętu. Obserwacje z Lowell Discovery Telescope w Arizonie i teleskopu Uniwersytetu Hawajskiego rozstrzygnęły sprawę. 29 października Minor Planet Center nadało obiektowi oficjalne oznaczenie i uznało go za najprawdopodobniej niewielką planetoidę.
Jak Ziemia złapała mini-Księżyc?
2026 QQ8 okrąża Słońce w około 359 dni, więc co jakiś czas wraca w nasze okolice. Pod koniec kwietnia wszedł w sferę Hilla, czyli obszar, w którym grawitacja Ziemi potrafi utrzymać małe ciała na tymczasowej orbicie. Jego trasa nie przypomina kolistej orbity Księżyca. To pętla wynikająca z przyciągania Ziemi, Słońca i Księżyca naraz.
Taka orbita jest niestabilna. Według obecnych wyliczeń planetoida zostanie z nami do końca grudnia, a na początku 2027 r. znów pójdzie własną drogą wokół Słońca. W tym czasie wykona około 1,5 obiegu wokół Ziemi.
Skała czy kosmiczny śmieć?
Z odległości setek tysięcy kilometrów fragment rakiety wygląda podobnie do małej planetoidy. Tu pomogły pomiary wpływu ciśnienia promieniowania słonecznego. Lekki, pusty element konstrukcji reagowałby na nie inaczej niż zwarta skała, a wyniki wskazały na skałę. Podobna zagadka dotyczyła 2020 SO, który okazał się częścią rakiety z misji Surveyor 2 z 1966 r.
Czy 2026 QQ8 może uderzyć w Ziemię?
Nie stanowi zagrożenia, a jego orbita jest dobrze poznana. Podana w parametrach wartość 0,0038 jednostki astronomicznej (ok. 568 tys. km) to minimalna odległość między orbitami, a nie obecny dystans. Gdyby taka skała weszła w atmosferę, najpewniej spłonęłaby wcześniej. Wcześniejsze zbliżenie było w 1965 r., następne przewidziano na 2058 r., bez przechwycenia.
Aplikacje warte uwagi
Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.
Rozmawiaj z partnerem AI; każde zdanie wraca poprawione i wyjaśnione w Twoim języku. 9 języków, od A1 do C2.
Otwieraj komunikaty EDIFACT i X12, każdy segment objaśniony, konwersja do JSON/XML, eksport PDF i Excel. Działa lokalnie, bez wysyłania.
Wybierz dla kogo, okazję i osobowość. Wyszukiwarka czyta opisy produktów lokalnych sklepów i układa to, co pasuje. Za darmo, bez rejestracji.
Więcej z tego dnia
Zobacz wszystkie →
Foncier Innovant: francuski fiskus szuka AI Twojej altany

Linky: czy można odmówić licznika? Wyrok TSUE i opłaty we Francji

Nowy robak ostrygowy z głębin Japonii ma haczyki jak piła

TikTok i feed „Dla Ciebie”: KE widzi naruszenie unijnych przepisów
Więcej w kategorii: Nauka
Zobacz wszystkie →
Webb wykrył „zakazany” sygnał H3+ przewidziany 40 lat temu

Chruściel okinawski: mrożone nasienie dało w pełni rozwinięty zarodek

J0008+0128: niewidzialny obiekt z Gai łamie modele gwiazd
