Kosmos14 lis 2026, 06:32 UTC·2 min czytania

Górnictwo na asteroidach może zbić cenę platyny o ponad 75%

Dwóch badaczy z MIT zasymulowało, co się stanie, gdy firmy w rodzaju AstroForge zaczną sprowadzać metale z asteroid: najpierw gorączka złota, potem krach cen.

Illustration of a small spacecraft attached to a metallic asteroid with a laser vaporizing its surface. — Zdjęcie: zdnet.co.kr

Pisarze science fiction od dawna wymyślali statki, które wracają z asteroid pełne drogocennych metali. Teraz ktoś policzył, co by to znaczyło dla rynku. Wynik: górnictwo na asteroidach mogłoby obniżyć cenę platyny o ponad 75%.

Autorami pracy są Robert Nachtrieb i Steven Smith, eksperci od dynamiki systemów z MIT. Artykuł zatytułowali „Czy AstroForge zniszczy rynek metali z grupy platynowców?” i opublikowali w serwisie arXiv, czyli w repozytorium prac przed recenzją. Zbudowali dynamiczny model komputerowy, który pokazuje, co dzieje się na rynku przez 20 lat od chwili, gdy pierwszy ładunek z asteroidy dotrze na Ziemię.

Czym są metale z grupy platynowców?

To sześć metali: platyna, pallad, rod, iryd, ruten i osm. Trafiają do katalizatorów, elektroniki i biżuterii, a platyna i pallad także do ogniw paliwowych na wodór. Są drogie, bo zasoby są ograniczone, a wydobycie trudne. Ponad 80% światowych złóż leży głęboko pod ziemią w RPA i Rosji, a z tony skały udaje się odzyskać zaledwie kilka gramów metalu.

Asteroidy typu M to resztki metalowych jąder dawnych protoplanet i mają znacznie więcej metali platynowych niż zwykłe ziemskie rudy. Według jednej z ocen jedna asteroida o średnicy około 1 km może zawierać więcej tych metali, niż ludzkość wydobyła w historii. AstroForge z Kalifornii chce obniżyć koszty, wysyłając małe sondy, których start kosztuje kilka milionów dolarów, zamiast wielomiliardowych statków. Sonda ma przyczepić się do asteroidy magnesami, odparować jej powierzchnię laserem, oddzielić metale szlachetne od niklu i żelaza i odesłać je w kapsule z osłoną termiczną.

Co pokazała symulacja?

Najpierw przychodzi „kosmiczna gorączka złota”. Ceny wciąż są wysokie z powodu niedoboru, więc metal z kosmosu można sprzedawać po obecnych stawkach. Zyski branży mogłyby w tej fazie urosnąć nawet ośmiokrotnie, co przyciągnie inwestorów i pozwoli rozbudować produkcję.

Potem następuje „załamanie równowagi”. Podaż z kosmosu przewyższa produkcję ziemskich kopalń, a ceny gwałtownie spadają. Jako pierwsze przestałyby się opłacać drogie kopalnie, na przykład w Ameryce Północnej. Badacze szacują, że w ciągu 15 lat metal z kosmosu mógłby całkowicie zastąpić ten z ziemskich kopalń, a cena spadłaby o ponad 75%.

Tańsza platyna obniżyłaby koszt elektrolizerów do produkcji wodoru, a mniej kopalń oznaczałoby mniej kwaśnych wód kopalnianych i skażenia arsenem. Zostają jednak problemy techniczne: dotarcie do asteroidy, stabilne wydobycie, rafinacja i bezpieczny powrót na Ziemię.