Uniwersytet w Nagoi rozwiązał stuletnią zagadkę godów komarów

Zespół badaczy z Uniwersytetu w Nagoi wyjaśnił, w jaki sposób samce komarów rozpoznają brzęczenie skrzydeł samic. Zagadka była otwarta od około stu lat. Wynik może w przyszłości posłużyć do ograniczania liczebności komarów przenoszących choroby.

Znany każdemu irytujący pisk jest dla samców sygnałem godowym. O zmierzchu tworzą one roje i czekają na nadlatujące samice. Gdy usłyszą ich brzęczenie, ruszają w pościg i kopulują. Częstotliwości obu płci się różnią: u samców wynosi ona około 750 Hz, u samic około 450 Hz, a samce wyraźnie odróżniają te dźwięki.

Gen o nazwie „fruitless”

Naukowcy skupili się na genie „fruitless”, czyli po angielsku „bezowocny”. Komary, którym brakowało białka specyficznego dla samców, produkowanego na podstawie tego genu, nie tworzyły o zmierzchu rojów. Nie reagowały też na brzęczenie samic.

Komary słyszą czułkami na głowie, a ucho samca jest zbudowane tak, by łatwiej wychwytywać dźwięk skrzydeł samicy. U samców pozbawionych aktywności genu ta funkcja była mocno osłabiona. Odpowiedź neuronów słuchowych na dźwięk spadła do około jednej szóstej wartości notowanej u zdrowych samców.

Znaczenie dla walki z chorobami

Badanie dotyczyło Aedes aegypti, komara przenoszącego między innymi denga i wirusa Zika. Zdaniem zespołu celowanie w działanie odkrytego genu mogłoby pozwolić ograniczyć rozmnażanie się tych owadów, a tym samym wspomóc walkę z chorobami zakaźnymi.

Odkrycie wskazuje więc nowy kierunek: zamiast zwalczać dorosłe osobniki, można zakłócić ich komunikację godową. Badacze dopiero zaczynają rozważać takie zastosowanie, ale mechanizm, który tak długo pozostawał nieznany, jest już opisany.