Osegi
Nauka·1 min czytania

Faza nadstała w temperaturze pokojowej: Polacy to zobaczyli

Polscy fizycy zaobserwowali fazę nadstałą, czyli stan zachowujący się jak kryształ i płyn bez lepkości jednocześnie, w temperaturze pokojowej. Dotąd wymagała skrajnego zimna.

Laser light passing through a tiny optical microcavity in a physics lab, producing a pattern of bright stripes.
Zdjęcie: CHIP Polska - Technologie mamy we krwi!

Kryształ, który płynie bez tarcia. Brzmi jak sprzeczność, a jednak właśnie coś takiego zaobserwował międzynarodowy zespół z udziałem naukowców z Uniwersytetu Warszawskiego i Wojskowej Akademii Technicznej. Faza nadstała, zwana też nadkrystaliczną, do tej pory pojawiała się tylko w skrajnie niskich temperaturach. Polacy zobaczyli ją w temperaturze pokojowej. Wyniki opisano w czasopiśmie Science Advances.

Czym jest faza nadstała?

To jeden z najdziwniejszych stanów materii przewidzianych przez fizykę kwantową. Łączy uporządkowaną strukturę przestrzenną, typową dla kryształów, z nadciekłością, czyli przepływem bez lepkości. Materia zachowuje się więc jednocześnie jak kryształ i jak doskonały płyn kwantowy. Zjawisko przewidziano już w latach 60. ubiegłego wieku, ale pierwszą obserwację w ultrazimnych kondensatach atomowych odnotowano dopiero w 2017 roku.

Jak to zrobiono w temperaturze pokojowej?

Badacze użyli ekscytonowo-polarytonowego kondensatu Bosego-Einsteina. Polarytony ekscytonowe to kwazicząstki, które powstają przy silnym sprzężeniu światła z materią. Całość działała w specjalnej mikrownęce optycznej: ciekły kryształ nematyczny leżał między warstwami organicznego półprzewodnika i zwierciadłami Bragga. Taka konstrukcja pozwoliła uzyskać sprzężenie światła z materią w temperaturze pokojowej.

Ważne okazało się też sprzężenie spinowo-orbitalne światła typu Rashby-Dresselhausa. Zespół opracował sposób sterowania nim elektrycznie, zmieniając dwójłomność ciekłego kryształu zewnętrznym napięciem. Dzięki temu można precyzyjnie regulować właściwości układu i polaryzację kondensatu.

Nowa faza zdradziła się regularnymi, jasnymi prążkami w świetle emitowanym przez próbkę. To znak, że gęstość kondensatu samorzutnie zmienia się okresowo, podobnie jak ułożenie atomów w krysztale. Naukowcy zauważyli też modulację polaryzacji światła, czyli dwa rodzaje uporządkowania naraz. Po kolejnych impulsach lasera wzór pojawiał się w różnych miejscach. Układ sam wybierał jedną z kilku równoważnych konfiguracji, co oznacza spontaniczne łamanie symetrii.

Co to zmienia?

Badania egzotycznych faz materii nie wymagają już kosztownego chłodzenia do temperatur bliskich zera absolutnego, a układ da się sterować prądem. W praktyce może to oznaczać zastosowania w urządzeniach fotonicznych, akceleratorach obliczeń neuromorficznych i bardzo czułych sensorach optycznych.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:supersolidquantum physicsuniversity of warsawbose-einstein condensatephotonicsscience advances

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Nauka

Zobacz wszystkie →