Dijital egemenlik: Bağımlılığın maliyeti hiçbir bütçede yer almıyor

Dijital egemenlik, neredeyse herkesin desteklediği bir hedef; ancak hayata geçirilmesi nadir görülüyor. Yeni bir analize göre nedeni basit: dış tedarikçilere bağımlılığın maliyeti hiçbir hesapta yer almıyor, oysa bu maliyet rakamlarla ifade edilebiliyor.

Tabloda eksik olan kalem

Yazılım ya da bulut hizmeti seçilirken genellikle lisans, abonelik ve kurulum bedelleri karşılaştırılıyor. Tek bir sağlayıcıya, onun fiyat politikasına veya yargı yetkisine bağımlı olmanın riski ise bu tablolarda ayrı bir kalem olarak görünmüyor. Sonuçta bağımlılık yaratan çözümler daha ucuz, alternatifler ise daha pahalı gibi duruyor; çünkü yalnızca onların maliyeti kâğıt üzerinde görülebiliyor.

Analizin yazarları bu hesabın yine de yapılabileceğini savunuyor. Bağımlılığın bir bedeli var; bugün kimse onu tabloya yazmıyor olsa bile.

Kurumlar için anlamı

Kamu kurumları ve şirketler açısından çıkarım rahatsız edici: siyasi beyanlar ile satın alma kararları birbirinden kopuk. Bağımlılığın maliyeti görünmez kaldığı sürece, bağımsızlık söylemlerinden bağımsız olarak hesapta en ucuz görünen seçenek kazanıyor.

Bu maliyetin hesaplanması, kararların çıkış noktasını değiştirebilir. Egemenlik tartışması yalnızca bir değer meselesi olmaktan çıkıp alternatiflerin fiyatıyla kıyaslanabilecek somut rakamlara dayanabilir.

Analizin ana mesajı şu: sorun siyasi irade eksikliğinden çok, eksik bir hesap. Gizli maliyet bütçelere girmedikçe dijital egemenlik, uygulamadan çok bir beyan olarak kalacak.