Robot owad z MIT waży 1,29 g i siada na słoneczniku
Czteroskrzydły robot z MIT i Cornell niesie własne czujniki i chip, a waży 1,29 g, mniej niż duża spinacz biurowy. Wciąż jednak potrzebuje kabla i joysticka.

Robot owad z MIT wylądował na słoneczniku, choć waży zaledwie 1,29 grama. To mniej niż duży spinacz biurowy. Maszynę zbudowali badacze z Massachusetts Institute of Technology i Cornell University, a wyniki opisał magazyn Science Robotics.
Dotąd takie roboty z machającymi skrzydłami latały tylko w wąskich strefach laboratoriów. Kamery rozstawione w pokoju śledziły ich pozycję z zewnątrz, a zewnętrzne komputery liczyły każdą poprawkę lotu. Własna elektronika była po prostu za ciężka. Najlżejszy dotąd statek z pokładową orientacją i sterowaniem to minidron ze śmigłami o masie 18 gramów, czyli ponad dziesięć razy cięższy.
Jak robot udźwignął własną elektronikę?
Korpus waży 1,05 grama, a pakiet elektroniki 244 miligramy. Zespół prof. Kevina Chena przeprojektował więc sztuczne mięśnie czterech skrzydeł: miękkie plastikowe rurki, które odkształcają się pod napięciem i poruszają skrzydłami 330 razy na sekundę. Długość i promień zwiększono o 50 procent, a siła nośna wzrosła o 46 procent. Skrzydła dają teraz 1,9 raza więcej siły nośnej, niż waży robot.
Na pokładzie są trzy czujniki: sensor położenia jak w smartfonie, miernik odległości od ziemi oparty na świetle oraz optyczny czujnik ruchu jak w myszce komputerowej. Dane obrabia siedmiomiligramowy chip z dwoma rdzeniami. Robot wykonał dziesięciosekundowe zawisy i krótkie loty wahadłowe, odchylając się od trasy średnio o nieco ponad dwa centymetry. Elektronika pobierała 120 miliwatów, czyli około 6 procent z ponad dwóch watów całego zapotrzebowania.
Czy robot lata sam?
Nie. Poza laboratoryjnym systemem kamer kurs wokół roślin wyznaczał człowiek joystickiem przez zewnętrzny komputer. Po 30 sekundach robot usiadł na słoneczniku. Prototyp nie ma kamery do rozpoznawania kwiatów, a w filmie z laboratorium pod robotem leży czarno-biały wzór ułatwiający czujnikowi orientację.
Największy kłopot to zasilanie. Mięśnie potrzebują do 1900 woltów, więc robot jest uwiązany na cienkich przewodach. Bateria z elektroniką podnoszącą napięcie to według badaczy 1 do 1,5 grama więcej, co oznacza urządzenie większe o 15 do 35 procent. Projekt wsparły m.in. National Science Foundation oraz agencje badawcze marynarki i sił powietrznych USA. Zapylanie to jedno z możliwych zastosowań, ale takie finansowanie sugeruje też zainteresowanie wojska.
Aplikacje warte uwagi
Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.
Rozmawiaj z partnerem AI; każde zdanie wraca poprawione i wyjaśnione w Twoim języku. 9 języków, od A1 do C2.
Otwieraj komunikaty EDIFACT i X12, każdy segment objaśniony, konwersja do JSON/XML, eksport PDF i Excel. Działa lokalnie, bez wysyłania.
Wybierz dla kogo, okazję i osobowość. Wyszukiwarka czyta opisy produktów lokalnych sklepów i układa to, co pasuje. Za darmo, bez rejestracji.
Więcej z tego dnia
Zobacz wszystkie →
Jia Mingxuan, 14 lat, wyciąga wodę z pustynnego powietrza rurą

Pomysły na prezent od AI: Niemcy dostają najtańsze

Flipper One na Kickstarterze: 46 razy więcej niż cel w dwa dni



