NASA: co najmniej jeden start rakiety SLS rocznie w Artemis

Minimum to jeden start rocznie

Isaacman zaznaczył, że załogowe lądowania, a w przyszłości stała baza na Księżycu, wymagają wielu startów SLS. Według niego wokół lądowników toczy się w środowisku kosmicznym wiele dyskusji, ale on skupia się na czymś innym: – Zależy mi na tym, żebyśmy wystrzeliwali wielkie rakiety co najmniej raz w roku. Kolejny start planowany jest na 2027 rok.

Będzie to Artemis 3, załogowa misja na niską orbitę okołoziemską. Jej celem jest przetestowanie procedur cumowania kapsuły Orion z jednym lub obydwoma lądownikami programu: Starship firmy SpaceX i Blue Moon firmy Blue Origin. Isaacman przyznał, że jeden start rocznie nie jest idealnym tempem, ale nie spodziewa się powrotu do częstotliwości z początków promów kosmicznych (około czterech misji rocznie) ani do tempa z czasów Apollo. Uważa jednak, że to dolna granica, by lepiej wykorzystać ryzyko i pieniądze podatników. Artemis 3 ma też lepiej przygotować agencję do Artemis 4.

Wyścig z Chinami

Pierwsze załogowe lądowanie na Księżycu NASA planuje w misji Artemis 4, celując w rok 2028. Isaacman porównał obecną sytuację do Apollo, wskazując, że Artemis 2 różni się od Apollo 8, a Artemis 3 od Apollo 9. Wspólny jest natomiast zapał i kompetencje ludzi w agencji i przemyśle, które jego zdaniem nie ustępują tym z lat 60.

– To prawdziwy wyścig kosmiczny – stwierdził, dodając, że dziś jest inaczej niż w zimnej wojnie, gdy USA miały wyraźną przewagę technologiczną. Chiny są bardzo blisko. Stany Zjednoczone celują w lądowanie do końca 2028 roku, a Chiny do końca 2029. Isaacman dodał, że Pekin pokazał już lądowniki, łaziki i skafandry oraz architekturę opartą na dwóch startach z technologiami wielokrotnego użytku.