MarinaTex: torebka z odpadów rybnych i alg, która znika w tygodnie
Brytyjska studentka po ponad 100 eksperymentach w akademikowej kuchni stworzyła MarinaTex, przezroczystą folię z odpadów rybnych i czerwonych alg.

Lucy Hughes nie szukała sposobu na plastik. Chciała po prostu zagospodarować to, co zostaje po przetwórstwie ryb. Skończyło się na MarinaTex, przezroczystej folii podobnej do sklepowej torebki, którą wymyśliła w kuchni w akademiku.
W 2019 roku 24-letnia Brytyjka, studentka projektowania produktu na Uniwersytecie w Sussex, opracowała materiał z odpadów rybnych i czerwonych alg. Recepturę znalazła po ponad 100 eksperymentach. Powstała elastyczna, wytrzymała folia, z której można robić torebki i opakowania na żywność.
Jak powstaje MarinaTex?
Hughes badała resztki, które zwykle trafiają na wysypiska lub do spalarni: wnętrzności, krew, skórę i łuski. Okazało się, że łuski zawierają białka o wytrzymałej, giętkiej strukturze. Brakowało tylko spoiwa. Znalazła je w morzu: agar, substancja z czerwonych alg, związał całość. Produkcja wymaga stosunkowo mało energii i temperatur poniżej 100 °C.
Według obliczeń Hughes odpady z jednego dorsza atlantyckiego wystarczyłyby na nawet 1400 toreb.
Czy MarinaTex naprawdę znika po miesiącu?
W warunkach kompostowania domowego materiał ma się rozłożyć w cztery do sześciu tygodni. Autorka podaje, że nie wydziela przy tym toksycznych substancji, a torebkę można wyrzucić razem z bioodpadami. Jest jednak zastrzeżenie: porzucona w morzu czy w lesie torebka nie zniknie automatycznie po miesiącu. Podany czas dotyczy konkretnych warunków biodegradacji i kompostowania.
Hughes wyszła od prostej sprzeczności. Plastik trwa dziesiątki, a nawet setki lat, a robimy z niego opakowania wyrzucane po kilku minutach. Według danych z 2019 roku około 40% plastiku produkowanego na opakowania używa się tylko raz. Jej pomysł: trwałe tworzywa zostawić tam, gdzie ich wytrzymałość jest naprawdę potrzebna, a do jednorazowych zastosowań stworzyć materiały biodegradowalne.
W 2019 roku projekt wygrał międzynarodową nagrodę James Dyson Award, pokonując 1078 zgłoszeń z 28 krajów. Hughes dostała 30 000 funtów na dalsze prace, a Uniwersytet w Sussex kolejne 5000. Zdobyła też sześć miesięcy miejsca do pracy i doradztwa w Plus X w Brighton. Wtedy MarinaTex był jeszcze na wczesnym etapie: trzeba było sprawdzić produkcję na dużą skalę i zastosowania, by receptura stała się materiałem opłacalnym komercyjnie.
Aplikacje warte uwagi
Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.
Rozmawiaj z partnerem AI; każde zdanie wraca poprawione i wyjaśnione w Twoim języku. 9 języków, od A1 do C2.
Otwieraj komunikaty EDIFACT i X12, każdy segment objaśniony, konwersja do JSON/XML, eksport PDF i Excel. Działa lokalnie, bez wysyłania.
Wybierz dla kogo, okazję i osobowość. Wyszukiwarka czyta opisy produktów lokalnych sklepów i układa to, co pasuje. Za darmo, bez rejestracji.
Więcej z tego dnia
Zobacz wszystkie →
GPT-6.2 w ogniu krytyki: użytkownicy narzekają na lenistwo modelu

Tryb AI Google z tymczasowymi wątkami: wyszukiwanie bez śladu

Arcom: YouTuberzy muszą dać równy czas wszystkim kandydatom w 2027

Most Krymski: Ukraina kierowała pociskami bez Starlinka
Więcej w kategorii: Nauka
Zobacz wszystkie →
Teleskop Cerro Murphy w Chile: pierwsze światło polskiego 2,5 m

Wielkie Kanion: dlaczego brakuje miliarda lat skał? Nowa teoria

Centra danych w USA: 403 obiekty zużyły 1,8% prądu i 28 mln ton CO2
