Kuyruklu yıldızlar Dünya'ya yaşamın yapı taşlarını getirdi mi?

Sorun hız. Moleküllerin çarpmadan sağ çıkması için çarpma hızının saatte 33.500 milin (saniyede 15 kilometre) altında olması gerekiyor. Kuyruklu yıldızlar genelde bundan hızlı geliyor ve atmosfere fazla dik açıyla giriyor, bu yüzden çoğu çarpmada buharlaşıyor. Bir şey sağ kalsa bile miktar, anlamlı bir prebiyotik kimya başlatmaya yetmiyor.

“Milyonda bir olay olması gerekirdi,” diyor Anslow. Doğru hız, doğru açı ve ardından yaşamın kimyasını başlatacak uygun koşullar gerekirdi. Kesin olarak dışlanamaz, ama en iyi ihtimalle tek seferlik bir şans olurdu.

Peki moleküller nereden geldi?

Araştırmacılar iki seçeneğe yöneliyor: tüm prebiyotik kimya Dünya'da gerçekleşti ya da moleküller asteroitlerle geldi. Asteroitler bu moleküller bakımından zengin. OSIRIS-REx görevinin Bennu asteroitinden getirdiği örnek, RNA'nın tüm yapı taşlarını içeriyordu.

Mars ve başka sistemler için ne diyor?

İnce atmosferi ve düşük çekimi nedeniyle moleküllerin Mars'ta hayatta kalma şansı biraz daha yüksek. Anslow bunun orada olduğu anlamına gelmediğini vurguluyor. Daha olası senaryo, ne Dünya'da ne Mars'ta olmadığı.

Daha ilginç olanı, TRAPPIST-1 gibi kırmızı cücelerin etrafındaki sıkışık gezegen sistemleri. Anslow'un 2023 tarihli çalışmasına göre kuyruklu yıldızlar orada gezegenden gezegene çekim yoluyla sekip hız kaybedebilir, böylece son çarpma daha yumuşak olur. Araştırma 28 Ekim'de Scientific Reports'ta yayımlandı.