GitHub, yapay zekâ ajanları nedeniyle 4 milyon CPU çekirdeği ekledi

GitHub, 2026 boyunca altyapısına dört milyon CPU çekirdeği, 160 petabayt yüksek hızlı depolama ve saniyede 50 terabit ağ kapasitesi ekledi. Platformun paylaştığı verilere göre bunlar toplam kapasite değil, artan etkinliği karşılamak için eklenen ek kaynaklar; ayrıca dört milyon fiziksel işlemciden söz edilmiyor. Şirket, yapay zekâ ajanlarını bu baskının nedenleri arasında gösteriyor.

Rekor commit hacmi

Octoverse 2026'ya göre yıllık commit sayısı, kamuya açık ve özel depolar dahil, 12,9 milyardan Eylül 2026'da biten on iki ayda 34,3 milyara çıktı. Yalnızca Eylül ayında 7,38 milyar commit kaydedildi. Bu rakam kaydedilen etkinliği gösteriyor; üretilen kod satırı sayısını değil, çünkü bir commit çok farklı boyutlarda değişiklikler içerebilir.

Geliştiricilerin çalışma biçimi de değişiyor. GitHub'a göre Eylül'de pull request'lerin %40'ından fazlası, platformun tespit edebildiği bir yapay zekâ ajanının hazırladığı taslakla başladı. Mart ayında bu oran %17'ydi. Ajanlar için yapılandırma dosyası bulunan yeni depolar, bu dosyaların olmadığı depolara kıyasla ortalama sekiz kat daha fazla commit aldı. Ancak karşılaştırma, verimlilikte aynı oranda bir artışı tek başına kanıtlamıyor.

Sorun boyut değil, sıklık

Bir görev alan, depoyu inceleyen, değişiklik öneren ve yeni kontrollerin ardından yeniden düzenleme yapan bir ajan, tek bir iyileştirme için bile çok sayıda gönderim, okuma ve otomatik kontrol üretebilir. Çok sayıda ajan paralel çalışınca platform yalnızca daha fazla veri saklamakla kalmıyor, onu hızla taşıyıp işlemek zorunda kalıyor.

Sınırlar zaten hissedildi. GitHub, 17 Ağustos 2026'da yedi saat 47 dakika süren bir kesinti yaşadı. Şirkete göre trafik yeni bir zirveye ulaştı ve ABD'deki veri merkezinde kritik bir bileşen talebe yanıt verecek şekilde ölçeklenemedi. GitHub bazı kaynakları yeterince erken artırmadığını kabul etti, ancak kesintiyi doğrudan yapay zekâ ajanlarına bağlamadı.

Mimari değişiyor

GitHub yalnızca kapasite eklemiyor. Altyapıyı birden fazla Microsoft Azure bölgesine yayıyor, depolamayı işlemeden ayırarak ikisinin bağımsız ölçeklenmesini hedefliyor ve birbiriyle koordine olması gereken işlemleri azaltmaya çalışıyor. Dahili testlerde yeni mimari yazma kapasitesini 35 kata kadar artırdı; ancak bu sonuç platformun genel performansını yansıtmıyor.

Geliştiriciler için sonuç şu: kod önerisi üretmek kolaylaştı, ama bunların otomatik olarak projeye girmesi anlamına gelmiyor. Değişikliklerin hâlâ gözden geçirilmesi, test edilmesi ve hangilerinin kalacağına karar verilmesi gerekiyor.