Osegi
Kosmos·2 min czytania

Voyager 1 jest o dobę świetlną od Ziemi, Voyager 2 dotrze tam ok. 2035

Voyager 1 osiąga 18 listopada odległość jednej doby świetlnej od Ziemi. Voyager 2, choć wystartował pierwszy, zrobi to dopiero około 2035 roku. Wyjaśniamy dlaczego.

Illustration of the Voyager 1 spacecraft travelling through interstellar space far beyond the planets of the solar system.
Zdjęcie: Space

Voyager 1 dociera 18 listopada do odległości jednej doby świetlnej od Ziemi. Sygnał z sondy leci do nas pełne 24 godziny. Voyager 2, choć wystartował wcześniej, osiągnie ten próg dopiero około 2035 roku.

Sonda znajdzie się wtedy 25 902 068 356 kilometrów od nas (16 094 799 096 mil). NASA z tej okazji prosi fanów, by wysyłali w niebo sygnały alfabetem Morse'a.

Dlaczego Voyager 1 jest szybszy od Voyagera 2?

Bliźniacze sondy wystartowały w 1977 roku w odstępie około dwóch tygodni, Voyager 2 jako pierwszy. O różnicy zdecbowały wybory trajektorii. NASA wysłała Voyagera 1 szybszą drogą, więc po drodze do Jowisza wyprzedził brata. Przy Jowiszu był 5 marca 1979 roku, Voyager 2 cztery miesiące później, 9 lipca.

Dziś Voyager 1 oddala się z prędkością 3,5 jednostki astronomicznej na rok (to średnia odległość Ziemi od Słońca), a Voyager 2 z prędkością 3,1.

Jak asysta grawitacyjna rozpędza sondy

Przy planetach obie sondy korzystały z asysty grawitacyjnej, czyli procy: zabierały planecie odrobinę pędu. Planeta tego nie odczuwa. Według Planetary Society Jowisz zwolnił w 1979 roku o około 10 do potęgi minus 24 km/s, czyli niemierzalnie mało. Każdy Voyager zyskał za to około 10 km/s.

Voyager 2 dołożył jeszcze około 5 km/s przy Saturnie i około 2 km/s przy Uranie. Przy Neptunie stracił około 2 km/s, bo skręcił, by obejrzeć Trytona, przeleciał nad biegunem północnym planety i zaczął opadać poza płaszczyznę Układu Słonecznego. Voyager 1 po Saturnie skręcił, by zbadać pierścienie planety i Tytana, a potem też opuścił tę płaszczyznę. Tylko Voyager 2 mógł zobaczyć Urana i Neptuna, dzięki rzadkiemu ustawieniu planet.

W przestrzeń międzygwiezdną weszły w 2012 roku (Voyager 1) i 2018 roku (Voyager 2). Jeśli wytrzymają ich zasilacze jądrowe, mogą działać jeszcze w latach 30. Jet Propulsion Laboratory wyłącza kolejne instrumenty i niedawno wykonało na obu sondach procedurę „Big Bang”, by lepiej rozdzielić moc. To jedyni międzygwiezdni posłańcy, jakich mamy.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:voyager 1voyager 2nasalight-dayinterstellar spacegravity assist

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Kosmos

Zobacz wszystkie →