Osegi
Sprzęt·2 min czytania

Smart Plant OS: czujnik gleby na baterii CR123A i palec, o którym zapomniał

Autor open source'owego czujnika roślin zaprojektował pierwszą obudowę i zmierzył wszystko, poza miejscem na palec potrzebnym do wyjęcia baterii.

A 3D-printed enclosure with an ESP32 board, light sensor and soil moisture probe next to a houseplant pot.
Zdjęcie: Хабр

Pierwszy wydrukowany w 3D korpus czujnika Smart Plant OS miał jedną wadę: baterię CR123A dało się włożyć, ale nie dało się jej wyjąć palcem. Autor projektu zmierzył suwmiarką każdy moduł i zapomniał o samym palcu.

Smart Plant OS to domowy system opieki nad roślinami. Jego twórca chce, żeby obok odczytów czujników widać było także jego działania: kiedy podlał roślinę i jak potem zmieniała się wilgotność gleby. Samo „47%” niczego nie mówi, jeśli nie wiadomo, czy ziemia schnie szybciej po przestawieniu doniczki bliżej okna. W przyszłości system ma sam podlewać, sterować lampą do roślin i po zdjęciach wychwytywać np. żółknące liście. Na razie autor skupił się na autonomicznym czujniku bezprzewodowym, a podlewanie odłożył na później.

Z czego składa się czujnik

Czujnik opiera się na ESP32-C3 Super Mini. W ziemi siedzi pojemnościowy Capacitive Soil Moisture Sensor v1.2, nad ziemią BH1750 mierzy natężenie światła, a DHT11 temperaturę i wilgotność powietrza. Wszystko to osobne moduły, więc łatwo je wymieniać. Zasila je wymienna bateria CR123A: można ją zmienić przy doniczce, a sonda zostaje w ziemi na tej samej głębokości. Jest też miejsce na przetwornicę MT3608, a pokrywa baterii trzyma się na magnesach.

W korpusie wyszło za dużo wolnego miejsca, a przewody i tak układało się niewygodnie. Magnesów też zaplanowano więcej, niż trzeba. W drugiej wersji autor zacznie od tego, żeby kilka razy wymienić baterię, gdy czujnik stoi w doniczce.

Jak czujnik komunikuje się z aplikacją?

Czujnik większość czasu śpi. Cały czas działa główny kontroler, ESP32-S3, czyli Hub. Odbiera odczyty i udostępnia lokalną aplikację PWA, którą na telefonie można dodać do ekranu głównego. Żeby sprawdzić dane albo wpisać podlanie do dziennika, nie trzeba czekać na wybudzenie płytki.

Dla Huba autor wybrał domyślnie HTTP, bo ostrzeżenie o certyfikacie samopodpisanym psuło pierwsze uruchomienie. Na iPhonie strona otworzyła się bez ostrzeżenia, a logowanie kluczem właściciela zostało. HTTP nie szyfruje klucza ani danych, więc tryb jest przeznaczony dla zaufanej sieci domowej bez przekierowania portów do internetu. HTTPS można włączyć przy budowaniu firmware'u. Zmiana wymusiła poprawkę aktualizacji OTA, bo na zwykłym HTTP przeglądarka nie udostępnia crypto.subtle. Hub i tak sam liczy SHA-256 obrazu i porównuje go z manifestem.

Najbliższe pytanie dotyczy baterii: ile wytrzyma prototyp? Cel to dwa miesiące, najlepiej trzy do sześciu. Autor zacznie od pomiaru prądu w czasie snu, potem zmierzy wybudzenie, odczyty i wysyłkę. Potem zamówi pierwszą własną płytkę drukowaną. Zmiany w aplikacji są na GitHubie.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:smart plant osesp32diysoil sensoropen sourceiot

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Sprzęt

Zobacz wszystkie →