Osegi
Nauka·2 min czytania

Racicznica zmienna: USA dają 200 tys. dolarów za zatrzymanie łodzi

Statki musiały wymieniać balast na morzu i to zadziałało, a racicznice i tak trafiają do jezior daleko od oceanu. Winna jest szklanka wody w łodzi.

Zebra mussels clustered on a submerged shipwreck in a freshwater lake.
Zdjęcie: xataka.com

Jedna szklanka wody wystarczy, żeby racicznica zmienna dostała się do jeziora, do którego żaden statek z oceanu nigdy nie dopłynął. Amerykańska agencja Bureau of Reclamation, zarządzająca zaporami i kanałami na zachodzie kraju, oferuje 200 000 dolarów temu, kto znajdzie sposób, by to zatrzymać.

Pierwszą racicznicę zmienną w Ameryce Północnej wyłowili z jeziora St. Clair studenci Uniwersytetu Windsor, 1 czerwca 1988 roku. Po rozmiarze oszacowano, że małż dotarł pod koniec 1986 roku, prawdopodobnie w balaście statku transoceanicznego. Którego, nie wiadomo do dziś. W 1989 roku przy ujęciu wody elektrowni na jeziorze Erie liczono 700 000 sztuk na metr kwadratowy, a w 1990 były już we wszystkich pięciu Wielkich Jeziorach.

Od 1993 roku statki wpływające z oceanu musiały wymieniać balast na pełnym morzu, bo słona woda zabija organizmy słodkowodne. Zadziałało. Od 2006 roku, gdy monitoring stał się bardzo szczegółowy, do Wielkich Jezior nie trafił żaden nowy gatunek przypisany balastowi statków transoceanicznych.

Jak racicznica trafia do jezior bez dostępu do morza?

W 2007 roku pojawił się jednak quagga, kuzyn racicznicy, a inwazyjne małże zaczęły znajdować się w zbiornikach zupełnie odciętych od morza. Adam Doll zmierzył na potrzeby pracy magisterskiej na Uniwersytecie Minnesoty, ile wody zostaje w zbiorniku balastowym łodzi rekreacyjnej po jego „opróżnieniu”. Z ponad 300 próbek z dwóch jezior wyszło, że mediana to 2 litry i 650 mililitrów, czyli duża butelka i jeszcze szklanka.

W tej wodzie, której nikt nie widzi, bo siedzi w kadłubie, było średnio (mediana) 247 larw racicznicy na próbkę. Tędy małże dostają się do jezior na całym świecie.

Konkurs nazywa się Halt the Hitchhiker, czyli „Zatrzymaj pasażera na gapę”. Agencja ogłosiła go w lutym i szuka metod, by zabijać, wykluczać lub unieszkodliwiać gatunki inwazyjne w komorach balastowych łodzi.

Problem zna też Hiszpania. Pierwszą dorosłą kolonię znaleziono tam w lipcu 2001 roku w Flix i na zbiorniku Riba-roja, w dolnym biegu Ebro. Do 2021 roku racicznica zasiedliła już 79 zbiorników. Same prace na Ebro kosztowały w latach 2005 do 2009 około 11,6 mln euro, płacone przez administrację i firmy pobierające wodę z rzeki.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:zebra musselinvasive speciesballast watergreat lakesbureau of reclamation

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Nauka

Zobacz wszystkie →