Osegi
Bezpieczeństwo·2 min czytania

ONNX Runtime zniknął z GitHuba, a w PyPI trafiło złośliwe oprogramowanie

Repozytorium microsoft/onnxruntime zwraca na GitHubie błąd 404. Tego samego wieczoru w PyPI pojawiły się dwie zainfekowane wersje agent-framework. Związku nikt nie potwierdził.

A GitHub repository page showing a 404 error next to a warning icon over Python package code.
Zdjęcie: Хабр

Jeśli dziś wysypał ci się build, instalator nie może pobrać natywnej biblioteki albo bot aktualizujący zależności narzeka na 404, przyczyna może być jedna. Od wieczora 17 listopada GitHub nie wydaje repozytorium microsoft/onnxruntime: ani kodu, ani tagów, ani archiwów z wydaniami.

Tego samego wieczoru w PyPI pojawiły się, a potem zniknęły, dwie wersje pakietu Microsoft agent-framework z programem kradnącym dane. Czy te zdarzenia są powiązane, oficjalnie nikt nie powiedział. Na rano 18 listopada nie było komunikatów ani od Microsoftu, ani od GitHuba.

Czym jest ONNX Runtime i co dokładnie nie działa

Sieć neuronową wytrenowaną w PyTorchu lub TensorFlow można zapisać w otwartym formacie ONNX. Uruchamia ją potem środowisko wykonawcze, a ONNX Runtime od Microsoftu jest jednym z najpopularniejszych. Działa na procesorach, kartach NVIDIA, AMD i Intela, na telefonach i w przeglądarce. Pakiet onnxruntime pobrano w ostatnim miesiącu 141 milionów razy (dane pypistats z 18 listopada).

Pakiety w PyPI, NuGet i npm są dostępne, a badacze nie zgłaszali w nich szkodliwego kodu. Niedostępne są repozytoria na GitHubie i wszystko, co z nimi związane: źródła, historia, zgłoszenia, pliki wydań. Ten sam błąd 404 dotyczy jeszcze siedmiu repozytoriów w organizacji microsoft, w tym onnxruntime-genai, onnxruntime-extensions i agent-framework. Reszta organizacji działa normalnie, strona statusu GitHuba pokazuje „All Systems Operational”. Wygląda więc na wyłączenie konkretnych repozytoriów, a nie awarię platformy.

Co robił zainfekowany agent-framework

Złośliwe okazały się wersje 1.26.1 i 1.26.2. Według analizy firmy Wiz pakiet trafił do PyPI bez tagu w repozytorium i bez zwykłej pary wheel plus archiwum źródeł, czyli poza normalnym procesem wydawniczym. Skąd atakujący miał uprawnienia do publikacji, nie wiadomo.

Pakiet zostawiał w site-packages plik .pth, który Python wykonuje przy każdym starcie, więc nie trzeba było nawet importować biblioteki. Program zbierał zmienne środowiskowe z nazwami zawierającymi TOKEN, SECRET, KEY, AZURE, AWS, GITHUB lub OPENAI, szukał plików z poświadczeniami (.npmrc, .netrc, .git-credentials, konfiguracja Dockera, tokeny Hugging Face) i prosił o tokeny tożsamości zarządzanych Azure. Wszystko szło jednym żądaniem na adres webhook.site. Wiz naliczyła nie więcej niż 50 wysyłek.

Jeśli masz zainstalowaną jedną z tych wersji, wszystkie sekrety z tego środowiska trzeba uznać za skompromitowane.

Dlaczego repozytoria mogły zniknąć

Oficjalnych wyjaśnień brak. Główna hipoteza z dyskusji na Hacker News: Microsoft sam ukrył repozytoria, dopóki nie ustali, jak atakujący zdobył dostęp do publikacji. Pasuje do tego czas, bo pierwsze sygnały o zniknięciu pojawiły się mniej więcej godzinę po usunięciu zainfekowanych pakietów. To jednak wersja, nie fakt.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:onnx runtimegithubmicrosoftpypiagent-frameworksupply chain

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Bezpieczeństwo

Zobacz wszystkie →