Osegi
Nauka·2 min czytania

Układ Willow od Google wygrywa 98,3% gier, klasyczny limit to 88,9%

Kwantowy układ Willow wygrał 98,3% rund logicznej gry, w której żadna strategia klasyczna nie przekracza 88,9%. To test kontekstualności kwantowej.

Close-up of Google's Willow quantum computing chip inside a lab cryostat.
Zdjęcie: Numerama

Układ kwantowy Willow od Google wygrał 98,3% rund prostej gry logicznej, w której żadna strategia klasyczna nie może przekroczyć 88,9%. Wynik opisano w czasopiśmie Science, które poświęciło badaniu okładkę.

Zespół Google Quantum AI zbadał zjawisko zwane kontekstualnością kwantową. Współautorem pracy jest Michel Devoret, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 2025 roku. Wcześniej wyniki trafiły na serwer arXiv w grudniu 2025 roku.

Czym jest kontekstualność kwantowa?

W uproszczeniu: wynik pomiaru zależy od innych, zgodnych z nim pomiarów wykonywanych jednocześnie, czyli od jego „kontekstu”. Nie można więc zakładać, że wartości były ustalone z góry. To pojęcie znacznie mniej znane niż splątanie, choć eksperyment także korzysta ze splątanych kubitów.

Google twierdzi, że zaobserwował to zjawisko przy użyciu do 105 kubitów. Dotąd badano je głównie w małych układach, z kilkoma cząstkami.

Jak działa gra w magiczny kwadrat?

Trzeba wypełnić siatkę 3×3 liczbami +1 i −1 tak, by iloczyn każdego wiersza wynosił +1, a każdej kolumny −1. To niemożliwe: wiersze wymagają parzystej liczby „−1”, kolumny nieparzystej.

Grają Alice i Bob. Alice dostaje wiersz, Bob kolumnę, nie mogą się porozumiewać. Wygrywają, jeśli wpiszą tę samą liczbę w polu, w którym wiersz i kolumna się przecinają. Każda strategia ustalona wcześniej to w istocie gotowa siatka, która zawiedzie w co najmniej jednej z dziewięciu kombinacji. Stąd limit 8 na 9, czyli 88,9%.

Z dwiema parami splątanych kubitów teoria pozwala wygrywać za każdym razem. Na Willow każdą z dziewięciu wersji rozegrano 100 000 razy. Średnia wygranych wyniosła 98,3%, czyli mniej więcej jedna porażka na 60 gier. Zespół przypisuje ją szumowi w układzie.

Do większej skali Google użył innych zadań: gry GHZ dla wielu graczy (do 71 kubitów) oraz problemu „ukrytej funkcji liniowej” (do 105 kubitów). Przewaga jest tam mniej wyraźna. W grze GHZ margines maleje wraz z liczbą graczy, a w drugim zadaniu klasyczny limit jest, jak sam zespół przyznaje, tylko hipotezą.

Po co taki test?

Zespół zmierzył kontekstualność testem Bella-Kochena-Speckera. Gdyby wyniki były z góry zapisane, wynik nie przekroczyłby 4, mechanika kwantowa dopuszcza do 6. Willow uzyskał 5,59, około 7% poniżej maksimum.

Granica jest tu wyznaczona przez prawa fizyki, więc nie przesuwa się, gdy komputery klasyczne stają się szybsze. Tak było z „przewagą kwantową” ogłoszoną przez Google w 2019 roku, którą po kilku latach dogoniły klasyczne maszyny. Według Google test pozwala też wychwytywać subtelne dryfy kubitów, które losowe obwody uśredniają. Firma przyznaje, że praca nie ma na razie zastosowań praktycznych. Proponuje jednak używać takich testów do oceny przyszłych układów.

Aplikacje warte uwagi

SUMO: łamigłówka liczbowa

Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.

Tagi:googlewillowquantum computingquantum contextualityqubitsscience journal

Więcej z tego dnia

Zobacz wszystkie →

Więcej w kategorii: Nauka

Zobacz wszystkie →