Flexi Quad: dron z ETH Zurych, który wygina się przy zderzeniu
Trzech badaczy z ETH Zurych celowo rozbijało drona o drzewa i ściany. Flexi Quad ma giętką ramę i sztuczny „odruch”, który stabilizuje go po uderzeniu.

Piloci dronów robią zwykle wszystko, żeby nie uderzyć w drzewo. Trzech badaczy z ETH Zurych zrobiło odwrotnie: wpuszczało swojego kwadrokoptera w drzewa i ściany, i to z premedytacją. Efekt nazywa się Flexi Quad, czyli dron z elastycznym korpusem, który po zderzeniu sam wraca do stabilnego lotu.
System jest nominowany do Spark Award, wewnętrznej nagrody ETH Zurych dla najbardziej obiecującego wynalazku zgłoszonego w ubiegłym roku do ochrony patentowej.
Dlaczego zwykłe drony źle znoszą zderzenia?
Konstrukcja multikopterów liczy ponad 100 lat: sztywna rama i kilka ramion ze śmigłami. Dzięki temu drony latają szybko i gwałtownie zmieniają kierunek. Przy uderzeniu cała energia trafia jednak w całą konstrukcję bez amortyzacji. Kończy się to utratą kontroli i uszkodzeniami, o czym wielu pilotów wie z własnego doświadczenia.
Flexi Quad ma ramę w kształcie pierścienia z elastycznych pasków kompozytu szklanego. Akumulatory i napędy są rozmieszczone równomiernie pod wirnikami, a nie zebrane pośrodku, jak w typowych dronach. Całość wygląda trochę jak latająca forma do ciasta, tylko bez dna.
Zasada fizyczna to sztywność anizotropowa: materiał jest różnie sztywny w różnych kierunkach. Rama ugina się więc w bok, w poziomie, ale nie w pionie. Można to porównać do gumki, którą ściska się w dwóch miejscach, aż przypomina ósemkę. Dzięki systemowi linek dron można też celowo ścisnąć, by przecisnąć go przez wąskie przejście. Badacze nazywają to „squeezability”.
Jak dron stabilizuje się po uderzeniu?
Odkształcenie wywołuje drgania. Żeby dron nie stracił zdolności lotu, zespół za pomocą uczenia przez wzmacnianie zasymulował niezliczone kolizje i nauczył go „naturalnego odruchu”, jak mówi Luca Girardi z Mobile Robotics Lab ETH. Po zderzeniu dron na krótko polega na czujnikach ruchu i sam się stabilizuje.
Mimo nietypowej budowy według badania leci z prędkością do 80 km/h i osiąga podobne przyspieszenia jak tradycyjne modele. Zespół widzi zastosowania tam, gdzie jest ciasno i nieprzejrzyście: przy inspekcji zbiorników balastowych na statkach, w poszukiwaniach w zawalonych budynkach czy przy pomiarach środowiskowych w gęstych lasach.
Nie jest to jedyny taki projekt. Niedawno zespół z Uniwersytetu Kalifornijskiego pokazał małego latającego robota inspirowanego owadami, który przeżywa uderzenie packą na muchy.
Aplikacje warte uwagi
Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.
Rozmawiaj z partnerem AI; każde zdanie wraca poprawione i wyjaśnione w Twoim języku. 9 języków, od A1 do C2.
Otwieraj komunikaty EDIFACT i X12, każdy segment objaśniony, konwersja do JSON/XML, eksport PDF i Excel. Działa lokalnie, bez wysyłania.
Wybierz dla kogo, okazję i osobowość. Wyszukiwarka czyta opisy produktów lokalnych sklepów i układa to, co pasuje. Za darmo, bez rejestracji.
Więcej z tego dnia
Zobacz wszystkie →
Atak na fotoradar w Sewilli: zakapturzony podpalił A-92

Awaria Microsoftu i basen w Niemczech: 15 osób z problemami po chlorze

Kometa 220P/McNaught pojaśniała tysiąckrotnie. Znamy powód

Coral Hart napisała 370 książek z AI w 20 miesięcy
Więcej w kategorii: Nauka
Zobacz wszystkie →
Farma wiatrowa Coriscada: 4 turbiny zamiast 40 i 78,5% więcej prądu

Recykling łopat turbin wiatrowych: francuski stół do ping-ponga

Drony niosą ładunek na linach splecionych w powietrzu
