Dziecko z Taung: czaszka sprzed 3 mln lat miesza w drzewie rodu
Czaszka trzylatka z Taung, znaleziona w 1924 roku, to jedyny pewny okaz Australopithecus africanus. Nowe badanie mówi, że drzewo rodowe człowieka było splątanym krzewem.

Przez ponad sto lat zakładano, że czaszka z Taung to jeden z wielu podobnych skamieniałych okazów. Nowe badanie sugeruje, że to założenie było błędne, a Dziecko z Taung znów zmusza naukowców do przemyślenia początków człowieka.
Czaszkę trzylatka znaleziono w 1924 roku w Taung w Południowej Afryce. Był to pierwszy solidny dowód, że ludzkość wywodzi się z Afryki. Teraz zespół opisał wyniki w czasopiśmie npj Palaeoecosystems. Badacze porównali cechy innych skamieniałości wczesnych hominidów z tą czaszką i wykryli różnice, które według nich wskazują na zmiany klimatu jako motor chaotycznej plątaniny linii rodowych.
Kim było Dziecko z Taung?
To przedstawiciel gatunku Australopithecus africanus, który żył na terenie dzisiejszej RPA od ok. 3,3 do 2,1 mln lat temu. Miał mieszankę cech ludzkich i małpich i mógł być bezpośrednim przodkiem rodzaju Homo, do którego należymy także my. Jest jednak kłopot: w całym znanym zapisie kopalnym Dziecko z Taung to jedyny jednoznaczny okaz A. africanus. Po jego odkryciu nie ustalono jasnych kryteriów klasyfikacji, więc paleontolodzy dopasowywali podobne skamieniałości mniej więcej na wyczucie.
„Przez ponad 100 lat zakładaliśmy, że Dziecko z Taung było jednym z wielu podobnych okazów z tamtej epoki. Nasze ustalenia odwracają to do góry nogami”, mówi Gabriele Macho z Wolnego Uniwersytetu w Brukseli, główna autorka badania. Jej zdaniem drzewo rodowe człowieka nie było prostym pniem, tylko „chaotycznym, splątanym krzewem” kształtowanym przez zmiany klimatu.
Co ustalili badacze?
Zespół ponownie datował czaszkę na 2,96 do 3,03 mln lat. Analiza budowy zębów oraz rozwoju mózgu i zębów w trakcie wzrostu pokazała, że kilka dorosłych okazów uznawanych dotąd za A. africanus nie pasuje do ścieżki rozwoju słynnej czaszki. Różnice w rozwoju mózgu wskazują, że w rejonie Sterkfontein, na północny wschód od Taung, żyło równocześnie lub kolejno kilka gatunków hominidów.
Powodem miał być klimat. Południowa Afryka przechodziła cykle wilgotnych i suchych okresów, siedliska hominidów kurczyły się i rosły, a izolowane populacje się rozchodziły, krzyżowały i przystosowywały do nowych zagrożeń. Sterkfontein było miejscem, gdzie gatunki wielokrotnie się spotykały i krzyżowały. Pyłki kopalne pokazują, że za życia Dziecka z Taung region był znacznie wilgotniejszy i bardziej zalesiony niż dziś. Taki obraz źle pasuje do prostych, liniowych modeli ewolucji.
Aplikacje warte uwagi
Wybierz właściwe pola, dodaj je i trafiaj w cel. Łatwa do nauczenia, trudna do opanowania. Za darmo, dla każdego wieku.
Rozmawiaj z partnerem AI; każde zdanie wraca poprawione i wyjaśnione w Twoim języku. 9 języków, od A1 do C2.
Otwieraj komunikaty EDIFACT i X12, każdy segment objaśniony, konwersja do JSON/XML, eksport PDF i Excel. Działa lokalnie, bez wysyłania.
Wybierz dla kogo, okazję i osobowość. Wyszukiwarka czyta opisy produktów lokalnych sklepów i układa to, co pasuje. Za darmo, bez rejestracji.
Więcej z tego dnia
Zobacz wszystkie →
Also TM-B: e-rower z Rivian wstrzymany przez błędy baterii

Pixel: animacja blokady ekranu znika po aktualizacji z listopada

Awarie w USA: Biały Dom zaprzecza, by stał za nimi atak




